Berlijn marathon 2026
Berlijn Duitsland Europa Hardloop reisverslag Hardlopen Reisverslagen

Reisverslag Marathon Berlijn 2026

Onze eerste Marathon Mayor: wat een reis, wat een race, wat een ervaring! De marathon van Berlijn was echt zo, zo tof.

Na onze vorige marathon in Valencia duurde het even tot ik weer zin had in zo’n wedstrijd. Maar de drang begon toch langzaam terug te komen. En gelukkig maar, want dit had ik niet willen missen. Benieuwd? Lees verder en ontdek hoe we het gehad hebben!

Dag 1: Heenreis met Expeditie Marathon

We hadden nog een poging gedaan om ons in te loten voor de marathon, maar dat is helaas niet gelukt. Daarom gingen we op zoek naar een reisorganisatie (daar krijg je namelijk gegarandeerd een startbewijs bij). Ik heb alle opties met elkaar vergeleken en kwam uiteindelijk uit bij Expeditie Marathon.

Om half 10 werden we verwacht bij het Van Der Valk Hotel in Hengelo, om vanuit daar door te reizen naar Duitsland. We hadden geluk dat we zo vlakbij de Duitse grens wonen, want de meeste deelnemers moesten een stuk vroeger uit bed dan wij. Na het inladen van onze koffers konden we een plekje kiezen in de bus en de stoelen vooraan waren nog helemaal vrij, erg chill. Onderweg stopten we ook bij Checkpoint Alpha (belangrijke grensovergang tijdens de Koude Oorlog), waar we ongeveer een half uur de tijd kregen.

Volgens mij kwamen we rond 5 uur bij het hotel (Essential by Dorint Berlin-Adlershof) aan en daar deelde de organisatie direct de kamersleutels uit. Snel onze koffers uitgestald en om 6 uur konden we in de rij voor het buffet gaan staan. Er was keuze genoeg en alles werd snel bijgevuld voor onze groep hongerige hardlopers. We leerden nog een andere hardloopster kennen en zijn na het eten op tijd naar bed gegaan.

Dag 2: Marathon expo

Weer vroeg uit bed – maar daar zijn we inmiddels aan gewend. We leefden ons uit bij het ontbijtbuffet en maakten ons klaar voor vertrek. Om half 9 vertrok de bus richting Flughafen Tempelhof – een voormalig vliegveld waar de Marathon Expo dit jaar werd gehouden. Ik kon me herinneren hoe druk het bij de marathon van Valencia was (toen hebben we ruim 1,5 uur in de rij gestaan), dus ik maakte me een beetje zorgen. Maar dat gelukkig helemaal nergens voor nodig.

Om 9 uur openden de deuren en konden we doorlopen naar de uitgifte van de startbewijzen. We kregen een bandje, startbewijs en een goodiebag met wat spulletjes erin. En toen konden we doorlopen naar de marathonbeurs. Het eerste deel van de expo bestond uit de officiële merch van Adidas (waar ik echt alles van wilde hebben) – en daarna kwamen de andere marathonmerken aan de beurt. We hebben er anderhalf uur rondgewandeld en lieten bij de STOX-stand plaktattoos zetten (ergggg cool).

We moesten nog haasten, maar hebben de bus gehaald en kwamen om half 12 aan op het Alexanderplatz. Een deel van de groep bezocht daar de Fernsehturm – en wij hadden ruim 3 uur vrije tijd tot de citytour zou beginnen. We hebben nog even getwijfeld om daarop te wachten, maar besloten toch om na een koffietje terug te gaan naar het hotel om onze benen te laten rusten. Na de marathon hadden we toch nog 2 dagen om de stad te verkennen. En zo konden we direct onze spullen klaarleggen en zonder stress de avond in.

Het dinerbuffet bestond deze avond uit pasta en witte rijst – waar we ons propvol mee hebben gegeten (die carbs hadden we wel nodig). Een gezellig stel uit de buurt van Rotterdam schoof aan bij onze tafel en al snel raakten we aan de praat over onze marathonplannen. Zij gingen met het OV richting de start – wat ons ruim een uur slaap zou schelen t.o.v. met de bus meegaan. Dat klonk ons als muziek in de oren en we besloten hetzelfde te doen.

Terug op de hotelkamer legden we de laatste spullen klaar en gingen we op tijd slapen, wat gek genoeg ook nog lukte. Op naar de grote dag…

Dag 3: (A.K.A. RACEDAY) Berlijn Marathon

Wie mij ook maar een beetje kent weet dat ik een grote zenuwpees ben. En toch wist ik de rust te bewaren. Mijn geheim? Maak jezelf wijs dat je geen marathon gaat lopen tot het echt zo ver is. Oké en een goede voorbereiding, dat ook. Ik mezelf tot ongeveer een uur voor de start rustig weten te houden, goed hè?

Toen we bij het ontbijtbuffet aankwamen waren de meesten al onderweg naar de bus. Doordat we met het OV naar de start gingen konden we nog lekker rustig aan doen. We hadden ons eigen witbrood en jam meegenomen uit Nederland en ik had eigenlijk alleen nog een goede kop koffie nodig. We liepen iets over 7 richting de S-Bahn en kwamen daar het stel uit Rotterdam weer tegen, waarmee we zijn doorgereisd naar het startterrein. Ruim een uur voor de start kwamen we aan bij ons startvak en daar hebben we nog 2 (of 3) toiletbezoekjes gepleegd voordat het echt zo ver was. En ja, toen begon de stress ook te komen.

Om 8.45 gingen de elite lopers (waaronder Tigst Assefa op jacht naar het WR) van start en wauw wat een energie! Ik stond al met tranen in m’n ogen te genieten van de sfeer, zo gaaf zo’n evenement. Stukje bij beetje werden de hekken tussen de verschillende startvakken weggehaald – en na een laatste zenuwplasje – waren wij om 9.33 aan de beurt. Vlak voor de start doet iedereen samen een soort viking-klap waardoor je helemaal opgehyped over de startstreep kunt rennen.


Klik hier om het raceverslag uit te vouwen

De marathon ging geweldig. Het was mijn derde, dus we kunnen zeker van scheepsrecht spreken. Ik ben echt zo enorm tevreden, trots en blij dat al m’n training me heeft beloond met zo’n fijne race. Tot aan de 35km heb ik super gelopen en daarna werd het toch wel pittig (maar dat mag dan ook). Eenmaal op de helft wist ik al dat ik de sub-4 zeker ging halen en dat gaf me zo’n boost met zelfvertrouwen. Mijn eet/drink en mentale strategie waren allemaal op orde en ik had een groot doel: GENIETEN. Nou dat heb ik zeker gedaan. Muziek was ook eigenlijk niet nodig, want het is geen enkel moment stil geweest. Trommels, muzikanten, leuke en grappige borden. Zó veel mensen langs de kant heb ik nog nooit gezien. De hardloopcommunity is echt tof en maakte deze race zo’n feestje.

Het werd richting de middag ook best warm (23 graden met zon) en daarom stonden er om de zoveel kilometer sproeiers waar je doorheen kon lopen. Om de 2,5km stond een waterpost waar bijgetankt kon worden en dat was zeeeker prettig. Verder heb ik veel in de schaduw van de gebouwen kunnen lopen en er gelukkig weinig last van gehad.

Bijna alles ging goed, behalve mijn hardloopbroekje. Die besloot rond de 15km bij m’n linkerdij open te scheuren waardoor ik ruim 2 uur met een schurend dijbeen heb rondgelopen. Dat klinkt heel pijnlijk – en dat was het ook – maar gelukkig heb ik na ongeveer 5km balen wel m’n knop weer om kunnen zetten. Ik was nog even bang dat die verder zou scheuren en ik in m’n ondergoed verder moest rennen, maar thank god is dat niet gebeurd. Note to everybody: controleer de naden van je broekje voor een grote race. (Dit was overigens een vrij nieuw broekje en dat had nog niet mogen gebeuren, ik heb inmiddels m’n geld ook terug gekregen).

Rond de 35km begon de rest van mijn lichaam wat tekenen van vermoeidheid te tonen. Op dat punt was ik al zo tevreden met m’n prestatie dat ik extra ben gaan genieten van alles om me heen. Tempo enigszins vasthouden was fijn, maar geen must meer. Richting het einde werd het publiek steeds luider en het moment dat je onder de Brandenburger Tor door loopt is zo ontzettend gaaf.

Ik ben gefinisht in 3.49.29. Slechts 3 minuten na Jelmer. Hij is ervan overtuigd dat ik die minuten nooit had kunnen inhalen, maar stiekem denk ik van wel. I guess we’ll never know… Na de finish kreeg ik m’n mooie medaille en vlak daarna begon m’n opengescheurde linkerbij moord en brand te schreeuwen. De EHBO vroeg nog of ze me moesten helpen, maar ik was te bang dat ze me (meer) pijn gingen doen dus heb ze vriendelijk bedankt.


Na een bizar toffe race hadden we allebei onze eerste Marathon Mayor medaille in the pocket en kon de reis naar het hotel (de grote, grote ellende) beginnen. Jelmer had zichzelf he-le-maal leeggelopen en het duurde wel even tot hij in staat was om verder te gaan. Op het marathonterrein zelf kregen we eerst nog een goodiebag en de bekende poncho om (dat voelde echt alsof ik in een coconnetje werd ingepakt, zo fijn). Vlak voor het einde kregen we een welverdiend 0.0 biertje en toen waren we enigszins in staat om verder te gaan. Mijn linkerdij was volledig opengeschuurd en ik waggelde als een idioot over straat. Bij de drogisterij hebben we nog wat niet-klevende gaasjes gescoord.

’s Avonds was er een medal party met fingerfood-buffet in het hotel met alle deelnemers. Sommigen konden nog overeind staan, maar ik was erg blij met m’n stoel haha. We spraken meerdere mensen en het was heel leuk om te horen hoe iedereens race is gegaan. Bijna iedereen was erg tevreden en had gelukkig genoten! Wij zijn vrij snel richting de hotelkamer gegaan, maar hoorden de volgende dag dat het nog een (erg) gezellige avond is geworden.

Dag 4: Stad verkennen

Na een zweterig nachtje (sorry lichaam, we zullen het niet nog een keer doen 🤥) konden we rustig richting het ontbijtbuffet. Jelmer keek hier vooral naar uit – want de dagen voor de marathon moesten we nog een beetje gezond doen. Terwijl wij rustig opschepten moesten de mensen die met de bus teruggingen al weg. Ik had een hele optimistische reisplanning gemaakt, maar onze vermoeide lichamen vonden het wel best. We zijn pas om half 11 uitgecheckt en rond 12 uur kwamen we bij ons volgende verblijf aan: koffers dumpen, en door.

Via het Holocaustmonument liepen we door naar de Brandenburger Tor. We hadden onze medailles meegenomen om hier foto’s te maken. En we waren niet de enige met dat idee, overal kwamen we meer marathon-lopers tegen (te herkennen aan: 1. medaille en 2. waggelende pas). Na een korte wandeltocht over Unter den Linden zochten we een metrostation om terug naar het appartement te gaan. We hadden eigenlijk nog tijd genoeg tot het avondeten, maar we waren gewoon echt helemaal op.

Ik had om 7 uur gereserveerd bij Maximilians, een typisch Beiers restaurant met klederdracht, bierpullen en grote vleesgerechten. Deze meid had 42km hardgelopen en het was tijd voor een schnitzel! Jelmer bestelde een grote Schweinshaxe die zelfs híj niet opkreeg én was erg dapper met een echt biertje. Een geslaagd post-marathon etentje.

Dag 5: Berlijn verder verkennen

We begonnen de dag met een ontbijtje op onze hotelkamer en hebben toen zo hard getreuzeld dat het alweer tijd was voor een volgende maaltijd. Om de hoek van ons hotel zat AKKURAT Café, een hip tentje waar we goede koffie en een smoothie-bowl hebben gescoord. Vanuit daar zijn we eerst naar de Berlijnse Muur gegaan. Ik ben zelf in 2017 in Berlijn geweest, maar ik wist niet meer dat de East Side Gallery zo lang was.

Aan het einde van de gallerij gingen we met de S-Bahn helemaal naar de andere kant van de stad om de Adidas Flagship Store te bezoeken. Daar was het de allerlaatste dag dat de Marathon-merch nog in de winkel lag. We hadden tijdens de Marathon Expo niks gekocht, en ik wilde heel graag nog het Berlin Finishers T-shirt scoren. En wat denk je? Allemaal XL maten… Uiteindelijk hebben we in de vitrine het állerlaatste M’etje gevonden en die mocht ik hebben. Erg blije Bregke. 🙂 We zijn nog wat andere winkels langsgegaan en namen de trein terug naar het centrum. Daar hebben we o.a. de Berliner Dom en andere monumenten bewonderd. Er was ook tijd voor een koffiepauze en dat deden we bij Bonne Vie Berlin. Een heel schattig oma-achtig koffietentje op een rustig plein rondom een kerk.

’s Avonds had ik eigenlijk de knollen wel weer op en stonden we al in de supermarkt om een simpele maaltijd te halen. Maar bij gebrek aan fatsoenlijke kant-en-klaar maaltijden zijn we toch maar doorgelopen naar een pizzatent: Nea Pizza 1889. Ik was dit plekje tijdens m’n vooronderzoek al tegengekomen en de recensies waren lovend. Uiteraard ging ik weer voor de prosciutto crudo, what else? En Jelmer had volgens mij de meest pittige variant uitgekozen. Dit was ook hét moment voor m’n eerste post-marathon drankje en die voelde ik direct in m’n benen. Stiekem blij dat de supermarkt zo tegenviel, want dit was een fijne afsluiter van ons weekend in Berlijn.

Dag 6: Vertraging & terug naar huis

Tijd om naar huis te gaan! Onze trein dacht daar helaas niet hetzelfde over. Want tussen de grote rij met treinreizen stond er ééntje die geannuleerd was, en dat was die van ons. Verder niet zo erg – maar dan hadden we nog zo’n 2 uur tijd gehad om iets leuks te doen i.p.v. wachten. Ik heb direct NS International gebeld en zij hebben stoelen voor ons gereserveerd in de volgende trein. Uiteindelijk waren we rond 5 uur weer terug in Winterswijk en hebben we direct onze hond weer opgehaald. Wat een fijne hardloopreis was het. ❤️

Reisorganisatie Expeditie Marathon

Ben je niet ingeloot voor de marathon en zoek je een reisorganisatie? Of vind je het wel fijn dat alles in één pakket zit? Dan kan ik je Expeditie Marathon zeker aanraden! Er zijn in totaal 5 Nederlandse officiële tour operators voor de Berlijn Marathon (die staan ook op de officiële website). Ik heb ze allemaal met elkaar vergeleken en vond Expeditie Marathon qua prijs en totaalpakket het beste uit de verf komen. Hierbij hoefde je namelijk niet ook je eigen vervoer te regelen, maar kon je met de bus mee. En dat het avondeten erbij zat vond ik ook een pluspunt.

Eerlijk is eerlijk, mijn voorkeur ging uit naar alles zelf regelen en gewoon in een appartementje zelf onze pasta’s klaarmaken. Maar dit is me absoluut niet tegengevallen. Het is stiekem ook wel lekker dat je nergens over hoeft na te denken en bijna alles voor je geregeld wordt. Ik was er vooraf nog een beetje bang voor dat je alles samen zou moeten doen of steeds moest wachten op andere deelnemers, maar dat was absoluut niet het geval. De bus vertrok gewoon op bepaalde tijdstippen (naar de marathon expo, citytour, marathondag, etc.) en je kon daar bij aansluiten of niet. Alles verliep heel natuurlijk en het voelde totaal niet verplicht o.i.d. Er waren ook opvallend veel solo-reizigers bij en die konden fijn met elkaar optrekken.

Zeker een aanrader dus! (nee dit is helaas niet gesponsord) Ben je enthousiast geworden? De reisplanning en verdere details staan ook op de website van Expeditie Marathon.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


De verificatie periode van reCAPTCHA is verlopen. Laad de pagina opnieuw.